و تو مىگويى على . گفت : به خدا على از همهء فرزندان رسول خدا محبوبتر بود و نديديم كه يك روز [ از ] او جدا باشد از وقتى كه على كودك بود الَّا ان يكون فى سفر لخديجة ( ؟ ) ، ما پدرى را نديديم كه مهربانتر از محمد نسبت به على باشد و فرزندى از على نسبت به رسول خدا مطيعتر نديديم . جبير بن مطعم گفت : ما بچه بوديم در مكه ، يك روز پدرم مطعم بن عدى گفت : آيا نمىبينيد اين بچه چقدر محمد را دوست دارد و چگونه همواره به دنبال محمد روان است و پدر خود را رها كرده است ؟ ! قسم به لات و عزّى كه دوست دارم همهء بنى نوفل را بدهم و اين جوان از آن من باشد . ايضاً صفحهء 370 از طبرى از محمد بن اسحاق نقل مىكند كه : كان رسول الله صلى الله عليه و آله اذا حضرت الصلاة خرج الى شعاب مكة و خرج معه على بن ابى طالب مستخفياً من عمه ابى طالب و من جميع اعمامه و سائر قومه فيصلَّيان الصلوات فيها فاذا امسيا رجعا ، فمكثا كذلك ما شاء الله ان يمكثا . . . قال الطبرى : و قد روى هؤلاء المذكورون ان اباطالب قال لعلىّ عليه السلام : يا بنىّ ، ما هذا الذى انت عليه ؟ فقال : * ( يا ابت انى آمنت با لله و برسوله و صدقته بما جاء به و صلَّيت لله معه . ) * قال : فزعموا انه قال له اما انه لايدعو الَّا الى خير فالزمه ولاء على عليه السلام على بن حماد عدوى بصرى بغدادى معروف به ابن حماد از اكابر علما و شعراى اماميه در قرن چهارم ( ريحانة الادب ، جلد 5 ، صفحهء 311 ) : قرن الاله ولائه بولائه لما تزكَّى و هو حان يركع سمّاه رب العرش نفس محمد يوم البهال و ذاك ما لايدفع